یه مشت چرت و پرت به درد بخور

به هیچ وجه من الوجوه نمیتونم بی احترامی رو تحمل کنم مخصوصا وقتی که مستحقش نیستم و هر دو طرف اینو می دونیم.

حالا دقیقا امروز عصر یا بهتر بگم دیروز عصر تازه از خواب پا شدم، یه نفر یه همچین اشتباهی کرده بود.

و من شوکه شدم که مگه من چی گفتم که این جواب رو گرفتم؟؟؟

قضیه از این قرار بود که من یه شعری دیدم که اسم ایشون داخلش اومده بود و معنیشو خوب درک نکردم.سرچ هم کردم خوب درک نکردم.یعنی درست ننوشته بود معنیشو.

براش فرستادم گفتم فلانی،معنی این شعر رو می دونی؟گفت نه.گفتم اینجوری نوشته ولی بازم من خوب متوجهش نمیشم

بعد طرف اسم خودشو که تو شعر اومده بود معنی کرد.منم گفتم آره.این معنی هم علاوه بر اون یکی معنی میده.

در هر صورت معنی بدی نبود

از خواب که بیدار شدم دیدم نوشته ...خانوم،اسممه هااااا

تو فلان کشور و فلان کشور و فلان کشور اسم منو استفاده میکنند و...

حالا این بنده خدا کلا گیر کرده بود رو معنی اسمش و خود شعر رو بیخیال شده بود یه جورایی

من ذهنم همون اول پیامش گیر کرد.

...خانوم؟من فقط یه معنی شعر پرسیدم.کجای این سوال اشتباه بود و...؟؟؟

تااااا الان

البته همون لحظه هم پیام دادم بهش که این ابهام برطرف بشه که متأسفانه اصلا جواب نداد

تا الان که دیدم واسم پست فرستاده داخل اینستا

گفتم فلانی باهام مشکلی داری؟

خیلی عادی گفت چون بهت گفتم ...خانوم؟

شوخیه این کلمه

😐😐😐

من کلا با این حجم از راحتی کنار نیومدم.قبلا هم دیده بودم که بعضی هم سن و سالام همدیگه رو با فحش صدا می زنن ولی نرمالایز نشد برام

پس اسم برای چیه؟ اگه قراره با فحش همو صدا بزنیم پس چرا هر کی یه اسم داره؟اگه فحش برای همدیگرو صدا زدنه پس چرا فحشه؟چرا ماهیتش برای همه ناراحت کننده اس؟

نه قضیه هم گفتم خب من ناراحت شدم.اونم گفت باشه دیگه نمی گم.پوزش می طلبم.منم یه مرسی خشک و خالی گفتم.

دقیقا همین قدر،فقط و فقط همین قدر کافیه تا یکی از چشمم بیفته.

راستش اصلا از زودرنجیم تو همچین مواردی پشیمون نیستم.به قدری برای خودم ارزش قائل هستم و برخورد محترمانه ای با بقیه دارم که خودمو لایق بی احترامی حتی به شوخی،نبینم.