فاصله حرف تا عمل
ما آدما چقدر به حرفایی که میزنیم عمل می کنیم؟
همین فاصله زیاد حرف تا عمل رو چرا وقتی در وجود بقیه ببینیم یادش میفتیم ولی برای خودمون نه؟
شاید خودمون هم به خیلی از حرفامون عمل نکنیم ولی به تناقضمون دقت نمی کنیم.
چرا ما حرفای خودمون رو یادمون نمی مونه؟
واقعا تنها وظیفهی چشم دیدن هست یا کلی تاثیر مستقیم با حافظه هم داره؟
یعنی ممکنه دلیل اینکه حرفای خودمونو یادمون نمی مونه،این باشه که هر لحظه خودمون رو نمی بینیم؟یا اینکه کوچکترین حرفا و واکنشهای دیگران رو یادمون می مونه به خاطر اینه که با چشممون یادمون می مونه؟
با ما همراه باشید در گفتگوی فکری امشب😂😄
fa2000
شنبه بیست و سوم خرداد ۱۴۰۵ ، ساعت